„— Czy można by było zaaranżować tak, żeby kobietę, na przykład mnie, przyłapano in flagranti
A niechże to, pomyślał. Bądź co bądź w swej praktyce jeszcze się z czymś podobnym nie spotkał. Wargi jej drgnęły, jakby w stłumionym uśmiechu.
— Proszę panią... Żaden, żaden adwokat nie podjąłby się zorganizowania takich rzeczy, bez narażenia się na sprawę dyscyplinarną lub nawet na skreślenie z listy adwokackiej! — zawołał z narastającym zgorszeniem. — Ale... chciałbym poprosić o więcej detali... mm... Może po
st — Słowacki wysp tropikalnych
starałbym się wówczas znaleźć dla pani inne wyjście.
— Więcej detali A więc wolałabym... tak. Czy pan mecenas wie mniej więcej, gdzie się mieści dom pod numerem 3 przy ulicy Widok
— Zaraz... To musi być gdzieś koło Brackiej
— Właśnie. To tam na pierwszym piętrze są pokoje umeblowane.
— I co — spytał, nie rozumiejąc jeszcze, do czego zdąża.
— To nie jest pensjonat. Po prostu pokoje, jak powiedziałam umeblowane. Stałych lokatorów tam nie ma. Przeważnie zatrzymują się przyjezdni, skądś z prowincji na tydzień lub dwa. Ceny nie są wygórowane. Akurat, powiedzmy, dla zbiedniałych ziemian, co to odwiedzają stolicę, by coś załatwić lub pójść parę razy do teatru.“(3)